Title : Hello! My Queen Part 2
Pairing : (yun-jae,mic-xiah,ric-min)
Author : BoJuNg
....................คอนโดหรูใจกลางกรุงเทพฯ.................
“ ถึงแล้ว อยู่ได้ไหมครับแจจุง จุนซู ” ยุนโฮถามทันทีที่ไปถึง
“ ได้ฮะ ขอบคุณมากนะครับ ” จุนซูตอบ
“ อื้อ แจจุงนอนกับจุนซูห้องยูชอนนะ ยูชอนจะนอนกับผมเอง ส่วนอีก 2 ห้องเป็นชางมินน้องชายผมกับริคกี้น้องชายไอ้ยูชอนมัน เดี๋ยวเย็นๆก็กลับจากมหาลัยแล้วแหละ ”
“ จุนซูไปเก็บของกัน ” แจจุงพูดแล้วเดินนำออกไป
“ แจจุง พออยู่ได้ไหม ” จุนซูถามทันทีที่ปิดประตูห้อง
“ ได้สิ แม้ว่าคอนโดทั้งห้องจะเล็กกว่าห้องนอนห้องเดียวของเค้าที่ TVXQ ก็เถอะ ” แจจุงพูดประชด
“ แหม แจจุง อยู่ที่นี่ก็ปลอดภัยดีออก เอะ หรือว่าแจจุงจะกลับบ้าน!!! ”
“ ไม่ เค้าจะอยู่ที่นี่ ”
...................ห้องครัวเมื่อทุกคนอาบน้ำเสร็จ.................
“ ทำไมยุนโฮทำอาหารเก่งจัง เค้ากับจุนซูยังทำไม่เปนเลย ”แจจุงถามยุนโฮ ในห้องครัวที่มียุนโฮกับแจจุงเพียง 2 คนเพราะยูชอนมัวแต่ไปจีบคนน่ารักอยู่ข้างนอก
“ ก็มีผมทำเป็นคนเดียวในบ้านแหละครับ พวกเราอยู่กันแค่นี้ก็ต้องทำทุกอย่างได้เป็นธรรมดา ” ยุนโฮตอบคนสวยที่ถามไปชิมอาหารฝีมือเขาไปที่มันใกล้จะหมดลงไปทุกที
“ อือ งั่มๆๆ...งั่ม ” ( อร่อยเหลือเกิน คนสวยของเรา )
“ แจจุงครับทานเล่นอย่างนี้เดี๋ยวก็อิ่มหรอกครับ มีกับข้าวอีกตั้ง 2 อย่าง ” ยุนโฮพูดพรางทำอาหารที่ไม่มีรสเผ็ดแต่อย่างใด
“ จึ เค้าไม่อิ่มง่ายๆหรอกน่า...า ทำเป็นบ่นเหมือนคนแก่ไปได้ ” ส่งเสียงไม่พอใจ แล้วก็พูดดุร่างสูง โดยที่ปากยังเคี้ยวไส้กรอกตุ้ยๆ
“ คร๊าบบ ไม่อิ่มก็ไม่อิ่มครับ ” ..........น่ารักจริงๆ ทำเป็นเด็กไปได้ หึหึ......... ยุนโฮคิด
“ ไอ้พี่ริคกี้....กี้!!! หยุดน้า...า!!!!! ” เสียงของหนุ่มน้อยน่ารักดังขึ้นทันทีที่ประตูห้องถูกเปิดออก
“ ไม่หยุด จับให้ได้สิ เร็วๆๆ ”
“ จับได้ตายแน่!! โอ๊ยย!!! ฮือ..แง่ๆๆๆ...ไอ้พี่ริคกี้เจ็บอ่ะ...แง่ๆๆๆ ” เสียงร้องของชางมินทำให้ริคกี้รีบลนลานมาหาชางมินที่นั่งร้องไห้กองอยู่ที่พื้น
“ ชางมินน เจ็บมากมั้ย พี่ขอโทดนะคร๊าบบ โอ๋ๆๆ ไม่ร้องไห้นะครับ ” พูดพลางอุ้มชางมินไปวางที่โซฟา
“ ไอ้ริคกี้ แกล้งชางมินอีกแล้วหรอ เฮ้ย!! เลือดออกด้วย ” พี่ๆทั้ง 4 คน รีบวิ่งมาที่ห้องรับแขก
“ แหะๆ แล้วนี่ ” พูดพลางชี้ไปที่คนสวยทั้ง 2
“ อ้อ นี่แจจุงกับจุนซูจะมาอยู่กับพวกเราที่นี่นะ ” ยุนโฮแนะนำ
“ งั้นเดี๋ยวพี่ทำแผลให้นะ ” จุนซูพูดแล้วเดินออกไป “ยูชอน กล่องยาอยู่ไหนอ่ะ ” เสียงตะโกนของจุนซุทำให้ยูชอนต้องวิ่งไปหา
“ ชางมินไม่ร้องไห้แล้วนะฮะ ” แจจุงพูดแล้วลูบหัวชางมินเบาๆ
“ ฮะ...พี่แจจุงสวยจัง ” พูดแล้วยิ้มน่ารักไปให้ร่างบาง
...........น่ารักจัง ทำไมชางมินไม่เคยยิ้มให้เราแบบนี้เลยฟะ ........ริคกี้คิด
“ แน่นอน ก็แฟนพี่นี่ ” ยุนโฮพูดอวด
ป๊าบ!!!!!!!
“ โอ๊ยย!! แจจุงตีผมทำไมครับ ” พูดพลางลูบแขนตัวเองป้อยๆ....สวยแต่มือหนักจัง....ยุนโฮคิด
“ ใครแฟนนาย ” พูดเสียงเขียวหน้าแดง
“ ยาได้แล้วคร๊าบบบบ ” เสียงของยูชอนสามารถช่วยชีวิตยุนโฮได้......ไอ้ยูชอน ข้ารักเอ็งว่ะ......
“ โอ๊ยยเจ็บฮะ!!!... แง่ๆๆๆ ” ชางมินร้องไห้ทันทีที่จุนซูเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์ไปโดน
“ ชางมิน ทนหน่อยนะคร๊าบ เดี๋ยวหายแล้วนะ ” ริคกี้พูดแล้วดึงชางมินเข้าสู่อ้อมกอด
“ จุนซู ฮือ ทำเบาๆสิ ชางมินร้องไห้ใหญ่แล้วนะ ” แจจุงพูดทำท่าจะร้องไห้
“ แจจุง โตแล้วยังไม่เลิกขี้แยอีกหรอ ” จุนซูพูด เพราะแจจุงขี้แยมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
“ ทำเบาๆนะจุนซู ”
“ โอ๊ย!! แง่ๆๆๆ ” ชางมินร้องหนักเมื่อจุนซูเอาสำลีไปโดนอีกครั้ง
“ ฮือๆๆ ”
“ อ่าว! ร้องกันทั้ง 2 คนเลย แจจุงมานี่มาครับ ” ยุนโฮพูดแล้วจูงมือคนสวยไป
........................ห้องนอนแจจุง.............................
“ แจจุง ไม่ร้องไห้แล้วนะครับ ยิ่งแจจุงร้องชางมินก็ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่นะ ” พูดพรางลูบหัวคนสวยที่นั่งอยู่ข้างๆ
“ ฮือๆๆ นายไม่ต้องมายุ่ง!! ” พองลมด้วยความไม่พอใจ
................อ๊ากก!! ขนาดงอนยังน่ารักขนาดนี้................
” เรียกยุนโฮสิครับ เรียกนายไม่น่ารักเลยนะ ” พูดแล้วดึงตัวคนสวยมากอด
“ ปะ...ปล่อยนะ ”
“ ปล่อยเค้าเถอะน้า ยุนโฮฮฮ ”
“ ผมรู้ว่ามันเร็วไปนะครับ แต่ แต่ผมคิดว่า ... ผมรักแจจุงนะครับ ” พูดแล้วจ้องตาคนสวยนิ่ง
“ เอ่อ...เอ่อ ”
“ แจจุงว่าไงครับ ”
“ … ”
“ ถ้าแจจุงไม่ตอบถือว่าแจจุงอนุญาติให้ผมจีบแล้วนะครับ ... งั้นเราไปข้างนอกกันดีกว่า ” พูดแล้วจูงมือแจจุงออกไปโดยไม่ลืมหอมแก้มคนสวยซะฟอดใหญ่
...................โต๊ะอาหาร................
“ ชางมิน นายยังไม่อิ่มอีกหรอ ” เสียงของริคกี้ดังขึ้นขัดจังหวะการกินไก่ทอดของชางมิน
“ ยุ่งน่า ”
“ ริคกี้อย่าคิดมากเรย ดูแจจุงสิ กินข้าวตั้ง 3 จานแล้วยังไม่เลิกเรย ” จุนซูแซว
“ ถึงกินเก่งแต่ผมก็รักนะครับ ” ยุนโฮหยอดหวาน
.................ห้องนอนชางมินขณะที่ทุกคนเข้าห้องนอนกันหมดแล้ว................
“ เจ็บตรงไหนอีกไหมครับ ” พูดแล้วจับตัวชางมินนอน
” ไม่ฮะ พี่ริคกี้ฮะ พุ่งนี้เราพาผมไปกินไอศครีมนะ ”
“ กินมากๆเดี๋ยวก็อ้วนเป็นหมูหรอก ”
“ ไม่อ้วนสักหน่อย ไม่อยากพาไปก็บอกมาเถอะ ออกไปเลยเค้าจะนอนแล้ว ” พูดแล้วเอาผ้าห่มคลุมจนมิดหัว
“ งอนหรอเรา ” พูดแล้วดึงผ้าออก
“ ไม่ต้องมายุ่ง ออกไปเลย ”
“ โอ๋ๆๆ ไม่งอนนะครับ เดี๋ยวพี่พาไปก็ได้ ให้กิน 2 ถ้วยเลยดีไหมครับ ”
“ จริงหรอ ” พูดแล้วลุกขึ้นมา
“ จริงสิ ”
“ เย่ๆๆ พี่ริคกี้ใจดีจังเรย ” พูดแล้วกอดคอคนที่เพิ่งโกรธเค้าเมื่อกี้นี้เอง
“ ชางมิน ”
” หือ ”
“ ฉวยโอกาสพี่หรอ ” พูดพราางยิ้มเจ้าเล่ห์
“ บ้า ” พูดแล้วรีบปล่อยคนตัวสูงออก แล้วมานั่งหน้าแดงอยู่ข้างๆ
“ หึหึหึ งั้นนอนได้แล้วนะครับ ” พูดแล้วจับคนตัวเล็กนอนอีกครั้ง
“ ฮะ ”
“ ฝันดีนะครับ ” พูดแล้วริมฝีปากหนาก็จรดลงยังหน้าผากมนของคนตัวเล็ก โดยที่คนตัวเล็กก็หลับตาลงรับสัมผัสนั้น
“ โห หน้าแดงเลยนะเรา ”
“ บ้า ออกไปเลย ”
“ 555++ ” แม้ริคกี้จะออกไปแล้วแต่เสียงหัวเราะที่ฟังดูก็รู้ว่าคนๆนั้นมีความสุขมากแค่ไหนก็ยังคงดังอยู่
ในโสตประสาทของคนตัวเล็ก
“ หลับฝันดีนะฮะ ผมรักพี่นะ ” คำพูดนี้ที่พร่ำบอกอยู่ทุกวัน แต่เขาคนนั้น ก็ยังไม่เคยได้รับรู้เลย
2bc
เม้นด้วยนะจ๊ะ
ฟิคเรื่องนี้ไม่อนุญาติให้ใครก้อบปี้ไปนะ
เห็นใจคนแต่งมั่งเถอะ
edit @ 2007/02/17 15:46:54
Pairing : (yun-jae,mic-xiah,ric-min)
Author : BoJuNg
....................คอนโดหรูใจกลางกรุงเทพฯ.................
“ ถึงแล้ว อยู่ได้ไหมครับแจจุง จุนซู ” ยุนโฮถามทันทีที่ไปถึง
“ ได้ฮะ ขอบคุณมากนะครับ ” จุนซูตอบ
“ อื้อ แจจุงนอนกับจุนซูห้องยูชอนนะ ยูชอนจะนอนกับผมเอง ส่วนอีก 2 ห้องเป็นชางมินน้องชายผมกับริคกี้น้องชายไอ้ยูชอนมัน เดี๋ยวเย็นๆก็กลับจากมหาลัยแล้วแหละ ”
“ จุนซูไปเก็บของกัน ” แจจุงพูดแล้วเดินนำออกไป
“ แจจุง พออยู่ได้ไหม ” จุนซูถามทันทีที่ปิดประตูห้อง
“ ได้สิ แม้ว่าคอนโดทั้งห้องจะเล็กกว่าห้องนอนห้องเดียวของเค้าที่ TVXQ ก็เถอะ ” แจจุงพูดประชด
“ แหม แจจุง อยู่ที่นี่ก็ปลอดภัยดีออก เอะ หรือว่าแจจุงจะกลับบ้าน!!! ”
“ ไม่ เค้าจะอยู่ที่นี่ ”
...................ห้องครัวเมื่อทุกคนอาบน้ำเสร็จ.................
“ ทำไมยุนโฮทำอาหารเก่งจัง เค้ากับจุนซูยังทำไม่เปนเลย ”แจจุงถามยุนโฮ ในห้องครัวที่มียุนโฮกับแจจุงเพียง 2 คนเพราะยูชอนมัวแต่ไปจีบคนน่ารักอยู่ข้างนอก
“ ก็มีผมทำเป็นคนเดียวในบ้านแหละครับ พวกเราอยู่กันแค่นี้ก็ต้องทำทุกอย่างได้เป็นธรรมดา ” ยุนโฮตอบคนสวยที่ถามไปชิมอาหารฝีมือเขาไปที่มันใกล้จะหมดลงไปทุกที
“ อือ งั่มๆๆ...งั่ม ” ( อร่อยเหลือเกิน คนสวยของเรา )
“ แจจุงครับทานเล่นอย่างนี้เดี๋ยวก็อิ่มหรอกครับ มีกับข้าวอีกตั้ง 2 อย่าง ” ยุนโฮพูดพรางทำอาหารที่ไม่มีรสเผ็ดแต่อย่างใด
“ จึ เค้าไม่อิ่มง่ายๆหรอกน่า...า ทำเป็นบ่นเหมือนคนแก่ไปได้ ” ส่งเสียงไม่พอใจ แล้วก็พูดดุร่างสูง โดยที่ปากยังเคี้ยวไส้กรอกตุ้ยๆ
“ คร๊าบบ ไม่อิ่มก็ไม่อิ่มครับ ” ..........น่ารักจริงๆ ทำเป็นเด็กไปได้ หึหึ......... ยุนโฮคิด
“ ไอ้พี่ริคกี้....กี้!!! หยุดน้า...า!!!!! ” เสียงของหนุ่มน้อยน่ารักดังขึ้นทันทีที่ประตูห้องถูกเปิดออก
“ ไม่หยุด จับให้ได้สิ เร็วๆๆ ”
“ จับได้ตายแน่!! โอ๊ยย!!! ฮือ..แง่ๆๆๆ...ไอ้พี่ริคกี้เจ็บอ่ะ...แง่ๆๆๆ ” เสียงร้องของชางมินทำให้ริคกี้รีบลนลานมาหาชางมินที่นั่งร้องไห้กองอยู่ที่พื้น
“ ชางมินน เจ็บมากมั้ย พี่ขอโทดนะคร๊าบบ โอ๋ๆๆ ไม่ร้องไห้นะครับ ” พูดพลางอุ้มชางมินไปวางที่โซฟา
“ ไอ้ริคกี้ แกล้งชางมินอีกแล้วหรอ เฮ้ย!! เลือดออกด้วย ” พี่ๆทั้ง 4 คน รีบวิ่งมาที่ห้องรับแขก
“ แหะๆ แล้วนี่ ” พูดพลางชี้ไปที่คนสวยทั้ง 2
“ อ้อ นี่แจจุงกับจุนซูจะมาอยู่กับพวกเราที่นี่นะ ” ยุนโฮแนะนำ
“ งั้นเดี๋ยวพี่ทำแผลให้นะ ” จุนซูพูดแล้วเดินออกไป “ยูชอน กล่องยาอยู่ไหนอ่ะ ” เสียงตะโกนของจุนซุทำให้ยูชอนต้องวิ่งไปหา
“ ชางมินไม่ร้องไห้แล้วนะฮะ ” แจจุงพูดแล้วลูบหัวชางมินเบาๆ
“ ฮะ...พี่แจจุงสวยจัง ” พูดแล้วยิ้มน่ารักไปให้ร่างบาง
...........น่ารักจัง ทำไมชางมินไม่เคยยิ้มให้เราแบบนี้เลยฟะ ........ริคกี้คิด
“ แน่นอน ก็แฟนพี่นี่ ” ยุนโฮพูดอวด
ป๊าบ!!!!!!!
“ โอ๊ยย!! แจจุงตีผมทำไมครับ ” พูดพลางลูบแขนตัวเองป้อยๆ....สวยแต่มือหนักจัง....ยุนโฮคิด
“ ใครแฟนนาย ” พูดเสียงเขียวหน้าแดง
“ ยาได้แล้วคร๊าบบบบ ” เสียงของยูชอนสามารถช่วยชีวิตยุนโฮได้......ไอ้ยูชอน ข้ารักเอ็งว่ะ......
“ โอ๊ยยเจ็บฮะ!!!... แง่ๆๆๆ ” ชางมินร้องไห้ทันทีที่จุนซูเอาสำลีชุบแอลกอฮอล์ไปโดน
“ ชางมิน ทนหน่อยนะคร๊าบ เดี๋ยวหายแล้วนะ ” ริคกี้พูดแล้วดึงชางมินเข้าสู่อ้อมกอด
“ จุนซู ฮือ ทำเบาๆสิ ชางมินร้องไห้ใหญ่แล้วนะ ” แจจุงพูดทำท่าจะร้องไห้
“ แจจุง โตแล้วยังไม่เลิกขี้แยอีกหรอ ” จุนซูพูด เพราะแจจุงขี้แยมาตั้งแต่เด็กๆแล้ว
“ ทำเบาๆนะจุนซู ”
“ โอ๊ย!! แง่ๆๆๆ ” ชางมินร้องหนักเมื่อจุนซูเอาสำลีไปโดนอีกครั้ง
“ ฮือๆๆ ”
“ อ่าว! ร้องกันทั้ง 2 คนเลย แจจุงมานี่มาครับ ” ยุนโฮพูดแล้วจูงมือคนสวยไป
........................ห้องนอนแจจุง.............................
“ แจจุง ไม่ร้องไห้แล้วนะครับ ยิ่งแจจุงร้องชางมินก็ยิ่งกลัวเข้าไปใหญ่นะ ” พูดพรางลูบหัวคนสวยที่นั่งอยู่ข้างๆ
“ ฮือๆๆ นายไม่ต้องมายุ่ง!! ” พองลมด้วยความไม่พอใจ
................อ๊ากก!! ขนาดงอนยังน่ารักขนาดนี้................
” เรียกยุนโฮสิครับ เรียกนายไม่น่ารักเลยนะ ” พูดแล้วดึงตัวคนสวยมากอด
“ ปะ...ปล่อยนะ ”
“ ปล่อยเค้าเถอะน้า ยุนโฮฮฮ ”
“ ผมรู้ว่ามันเร็วไปนะครับ แต่ แต่ผมคิดว่า ... ผมรักแจจุงนะครับ ” พูดแล้วจ้องตาคนสวยนิ่ง
“ เอ่อ...เอ่อ ”
“ แจจุงว่าไงครับ ”
“ … ”
“ ถ้าแจจุงไม่ตอบถือว่าแจจุงอนุญาติให้ผมจีบแล้วนะครับ ... งั้นเราไปข้างนอกกันดีกว่า ” พูดแล้วจูงมือแจจุงออกไปโดยไม่ลืมหอมแก้มคนสวยซะฟอดใหญ่
...................โต๊ะอาหาร................
“ ชางมิน นายยังไม่อิ่มอีกหรอ ” เสียงของริคกี้ดังขึ้นขัดจังหวะการกินไก่ทอดของชางมิน
“ ยุ่งน่า ”
“ ริคกี้อย่าคิดมากเรย ดูแจจุงสิ กินข้าวตั้ง 3 จานแล้วยังไม่เลิกเรย ” จุนซูแซว
“ ถึงกินเก่งแต่ผมก็รักนะครับ ” ยุนโฮหยอดหวาน
.................ห้องนอนชางมินขณะที่ทุกคนเข้าห้องนอนกันหมดแล้ว................
“ เจ็บตรงไหนอีกไหมครับ ” พูดแล้วจับตัวชางมินนอน
” ไม่ฮะ พี่ริคกี้ฮะ พุ่งนี้เราพาผมไปกินไอศครีมนะ ”
“ กินมากๆเดี๋ยวก็อ้วนเป็นหมูหรอก ”
“ ไม่อ้วนสักหน่อย ไม่อยากพาไปก็บอกมาเถอะ ออกไปเลยเค้าจะนอนแล้ว ” พูดแล้วเอาผ้าห่มคลุมจนมิดหัว
“ งอนหรอเรา ” พูดแล้วดึงผ้าออก
“ ไม่ต้องมายุ่ง ออกไปเลย ”
“ โอ๋ๆๆ ไม่งอนนะครับ เดี๋ยวพี่พาไปก็ได้ ให้กิน 2 ถ้วยเลยดีไหมครับ ”
“ จริงหรอ ” พูดแล้วลุกขึ้นมา
“ จริงสิ ”
“ เย่ๆๆ พี่ริคกี้ใจดีจังเรย ” พูดแล้วกอดคอคนที่เพิ่งโกรธเค้าเมื่อกี้นี้เอง
“ ชางมิน ”
” หือ ”
“ ฉวยโอกาสพี่หรอ ” พูดพราางยิ้มเจ้าเล่ห์
“ บ้า ” พูดแล้วรีบปล่อยคนตัวสูงออก แล้วมานั่งหน้าแดงอยู่ข้างๆ
“ หึหึหึ งั้นนอนได้แล้วนะครับ ” พูดแล้วจับคนตัวเล็กนอนอีกครั้ง
“ ฮะ ”
“ ฝันดีนะครับ ” พูดแล้วริมฝีปากหนาก็จรดลงยังหน้าผากมนของคนตัวเล็ก โดยที่คนตัวเล็กก็หลับตาลงรับสัมผัสนั้น
“ โห หน้าแดงเลยนะเรา ”
“ บ้า ออกไปเลย ”
“ 555++ ” แม้ริคกี้จะออกไปแล้วแต่เสียงหัวเราะที่ฟังดูก็รู้ว่าคนๆนั้นมีความสุขมากแค่ไหนก็ยังคงดังอยู่
ในโสตประสาทของคนตัวเล็ก
“ หลับฝันดีนะฮะ ผมรักพี่นะ ” คำพูดนี้ที่พร่ำบอกอยู่ทุกวัน แต่เขาคนนั้น ก็ยังไม่เคยได้รับรู้เลย
2bc
เม้นด้วยนะจ๊ะ
ฟิคเรื่องนี้ไม่อนุญาติให้ใครก้อบปี้ไปนะ
เห็นใจคนแต่งมั่งเถอะ
edit @ 2007/02/17 15:46:54




